Οι <<Μαμάδες-Μέλλουσες Μαμάδες>> δημιουργήθηκαν στο facebook και στη συνέχεια σαν Blog,τον Δεκέμβρη του 2010!
Σας περιμένουμε λοιπόν και 'σας στην όμορφη παρεϊτσα μας https://www.facebook.com/#!/groups/Mamades.MellousesMamades/
--------------------------------
E-mail επικοινωνίας:
Vivi911947@hotmail.com
--------------------------------

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Σαραντισμός!

Ας αρχίσω πρώτα απ' όλα το άρθρο λέγοντας από πού έχει τις ρίζες του ο Σαραντισμός!

Λοιπόν,ο Σαραντισμός έχει τις ρίζες του στην εποχή του Μωυσή (καθώς αυτό το στοιχείο το αντλούμε μέσα από τον Μωσαϊκό νόμο).Λέγοντας «σαραντισμό»,εννοούμε ότι η μητέρα προσφέρει το νεογέννητο στο ναό και αυτό προς δόξαν του τριαδικού Θεού.

Η γυναίκα,έπειτα από την κύηση χρειάζεται ένα διάστημα ώστε να επανέλθει και πάλι στην προ του τοκετού κατάσταση.Αυτό το διάστημα ίσως είναι λιγότερο από της σαράντα ημέρες,αλλά από τη στιγμή την οποίαν οι πατέρες της εκκλησίας θέσπισαν αυτό τον συμβολικό αριθμό,οφείλουμε (λέμε τώρα) κι εμείς να τον υπακούμε.Σίγουρα αυτοί κάτι παραπάνω θα γνώριζαν για να εισάγουν αυτό το διάστημα των σαράντα ημερών.Ας μη μας διαφεύγει άλλωστε ότι την εποχή διαμορφώσεως των τελετουργικών της Εκκλησίας μας,τόσες ημέρες χρειαζόντουσαν.
(Aλλωστε στην σημερινή εποχή και κατα οικονομία τελείται και ο ονομαζόμενος "Μισός σαραντισμός" στις 20 μερες περίπου,μιας και οι συνθήκες ζωής έχουν αλλάξει και είναι αναγκασμένη εκ των πραγμάτων να χρειάζεται η Λεχωνα γυναίκα,να βγαίνει για κάποιες απαραίτητες δουλειές απο το σπίτι.Αυτό βεβαια δεν αναιρεί τον κανονικό Σαραντισμο,στην Εκκλησία.)

Η γυναίκα λοιπόν,κατά το πρότυπο της Παναγίας,έπειτα από σαράντα ημέρες πηγαίνει το βρέφος στο ναό για δυο λόγους.
Πρώτον,για να εισάγει το βρέφος στο ναό,ώστε αυτό να μπορεί στη συνέχεια να βαπτισθεί και να συμμετάσχει στην εν Χριστώ λατρευτική ζωή και δεύτερον για να καθαρισθεί και αυτή (καθώς οι ευχές του σαραντισμού αναφέρονται και στον καθαρισμό της γυναίκας).

Παρατηρούμε πως όταν η γυναίκα έρχεται στο ναό για να λάβει υπο του ιερέως την ευχή του σαραντισμού,ο ιερεύς δεν την αφήνει να μπει στον κυρίως ναό,διότι θεωρείται ακόμα ακάθαρτη. Ακάθαρτη και όχι αμαρτωλή,όπως το συγχέουν πολλοί άνθρωποι στις ημέρες μας.Η γυναίκα δεν διέπραξε καμία αμαρτία,αντιθέτως έφερε στον κόσμο έναν άνθρωπο.Ακαθαρσία θεωρείται ό,τι αποβάλλεται από τον ανθρώπινο οργανισμό και γι' αυτό παραμένει η γυναίκα έπειτα από την κύηση στο σπίτι της για σαράντα ημέρες,ώσπου να καθαριστεί πλήρως και να μπορεί να συμμετάσχει και πάλι στη λατρευτική ζωή της εκκλησίας.Γι΄αυτό το λόγο και διαβάζει ο ιερέας την ευχή στον πρόναο του ναού και έπειτα καθώς παίρνει στα χέρια του το βρέφος και το εισάγει στον κυρίως ναό,τότε και η γυναίκα,αφού έχει καθαρισθεί από τις ευχές,ασπάζεται μετ' ευλαβείας τις εικόνες.Όλα αυτά γίνονται προς μίμηση του σαραντισμού του Κυρίου.


Ας δούμε όμως τώρα λίγο αναλυτικότερα την ακολουθία του σαραντισμού.

Σήμερα,ως γνωστόν,η ακολουθία του σαραντισμού αποτελείται από τέσσερις ευχές.Θέμα και των τεσσάρων ευχών είναι η προσαγωγή του βρέφους στο ναό κατά το πρότυπο του Κυρίου (σύμφωνα με τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου).
Οι ευχές αποτελούν ευλογίες του βρέφους και δεήσεις υπέρ αυτού,που κατά «μίμησιν» του Κυρίου προσάγεται στο ναό και αφιερούται στο Θεό.Αυτός είναι και ο εμφανείς σκοπός της ακολουθίας.Το παιδί εισέρχεται στην εκκλησία και αυτό σαραντίζει και όχι η μητέρα του.Η μητέρα συνοδεύει το βρέφος και ευλογείται μαζί με αυτό.Αναφέροντας ότι,η ευλογία περιλαμβάνει και τους δυο γονείς μαζί και όχι μόνο την μητέρα,όπως συνήθως γίνεται.

Πρέπει επίσης να επισημανθεί το γεγονός,ότι το βρέφος είναι χωρίς αμφιβολία αβάπτιστο,διότι προϋποθέτουν και οι δυο ευχές ότι η είσοδός του στο ναό γίνεται για πρώτη φορά,καθώς ζητούν να αξιωθεί «εν καιρώ ευθέτω» του αγίου βαπτίσματος.Εξ άλλου οι ευχές της πρώτης ημέρας,της ογδόης και της τεσσαρακοστής,παρουσιάζουν προοδευτικό χαρακτήρα και εντάσσονται ουσιαστικά στις προβαπτισματικές πράξεις.Η κλιμάκωσις είναι φανερή.
Την πρώτη ημέρα ευλογείται το βρέφος και χαιρετίζεται η έλευσή του στο κόσμο.
Την όγδοη ημέρα λαμβάνει το όνομα και χαρακτηρίζεται πια «δούλος Χριστού» και «χριστιανός».
Την τεσσαρακοστή ημέρα εισέρχεται στο ναό του Θεού και «προσφέρεται» σε Αυτόν.
Ακολουθούν,η κατήχησις,το βάπτισμα,το χρίσμα και η θεία κοινωνία.

Επίσης,κατά την παράδοση αλλά και κατά τις τυπικές διατάξεις της ακολουθίας,έπειτα από την ανάγνωση των ευχών,ο ιερέας κρατώντας στα χέρια του το βρέφος το εισάγει στο ιερό βήμα αδιακρίτως φύλου.Σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Ι. Φουντούλη,ούτε οι ευχές,ούτε οι τυπικές διατάξεις της ακολουθίας κάνουν διαχωρισμό μεταξύ φύλου,αλλά εισάγονται στο ιερό βήμα και προσκομίζονται στο Θεό (καθώς ο ιερέας τα ανυψώνει με τα χέρια του στον ουρανό),ως «δώρον» και «ανάθημα».
Πού αλλού θα προσφερθεί το δώρο στο Θεό,παρά στο θυσιαστήριό του?!
Αυτό ακριβώς ερμηνεύει και την είσοδο όλων των βρεφών αδιακρίτου φύλου στο Άγιο βήμα.Δεν έχει καμία σχέση με την ιερωσύνη που επιφυλάσσεται στους άνδρες.Πρόκειται περί πράξεως προσφοράς του νέου ανθρώπου στο Θεό και για τον χριστιανισμό δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ άρρενος και θηλαίου.

Τέλος,ο Σαραντισμός είναι μια πανάρχαια λειτουργική πράξη της εκκλησίας μας,η οποία έχει τις ρίζες της στον Μωσαϊκό νόμο,καθώς αυτός γίνεται σήμερα ως προτύπωση της υπαπαντής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και οι γυναίκες συμβολίζουν την Παναγία,η οποία έφερε στις αγκάλες της τον Υιόν της και τον πρόσφερε στον ναό ως θυσίαν «ευπρόσδεκτη».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου